Home Blog Life Transforming Habits Απλότητα: Η Ξεχασμένη Αρετή της Συνεχόμενης Επιτυχίας

Απλότητα: Η Ξεχασμένη Αρετή της Συνεχόμενης Επιτυχίας

απλότητα και επιτυχία

Η επιτυχία και η απλότητα πηγαίνουν χέρι – χέρι. Όμως γιατί; Είτε έχουμε να κάνουμε με επιχείρηση είτε με κάποιο άτομο μεμονωμένα, η επιτυχία δεν έρχεται αυτόματα και φυσικά ούτε η διαχείριση της. Υπάρχουν πολλές φορές που πιστεύω πως η ζωή μας προσφέρει πακέτα επιτυχίας ώστε να μπορούμε να προσαρμοζόμαστε σε αυτά.

Η επιτυχία, όταν έρχεται απότομα, είναι ένας καταλυτικός παράγοντας αποτυχίας. Μπορεί να ακούγεται περίεργο, όμως οι ξαφνικές αλλαγές που πολλές φορές προσπαθούμε να φέρουμε στην ζωή μας βεβιασμένα μπορούν να έχουν τρομακτικό αντίκτυπο στην ζωή μας.

Είναι σημαντικό να σημειώσουμε πως οι αποτυχίες είναι ένας απαραίτητος μηχανισμός εξέλιξης και βελτίωσης. Τα πάντα αλλάζουν στο κατά πόσο τις περιμένουμε και σε πιο βαθμό τις παίρνουμε προσωπικά. Σίγουρα κανείς μας δεν τις θέλει, όμως τι είδους γνώσεις θα κερδίζαμε αν ένα πρωινό ξυπνούσαμε με τον τρόπο σκέψης: Ας κάνω λάθη σήμερα

Η επιτυχία χρειάζεται απλότητα αλλά με έναν συγκεκριμένο τρόπο: Όσο περισσότερο πετυχαίνεις τόσο περισσότερο χρειάζεται να εισάγεις απλότητα στον τρόπο σκέψης σου. Η συγκεκριμένη διαδικασία ονομάζεται διαύγεια σκέψης και αν δεν την πάρουμε σοβαρά υπόψη μας, θα δημιουργήσει το παράδοξο διαύγειας, το οποίο έχει τέσσερις φάσεις:

Φάση 1: Όταν έχουμε διαύγεια σκοπού, οδηγούμαστε στην επιτυχία. Το πρόβλημα όλων είναι πως δεν έχουν μια ξεκάθαρη εικόνα του τι θέλουν.

Φάση 2: Όταν έχουμε επιτυχία, οδηγούμαστε σε περισσότερες επιλογές και ευκαιρίες.

Φάση 3: Όταν έχουμε πολλές επιλογές και μονοπάτια ν’ ακολουθήσουμε, η απλότητα σκέψης και σκοπού μειώνεται, με αποτέλεσμα να οδηγούμαστε σε μπερδεμένες προσπάθειες.

Φάση 4: Οι μπερδεμένες προσπάθειες θολώνουν την αρχική διαύγεια οράματος που μας οδήγησε στην επιτυχία.

Η επιτυχία δημιουργεί απαιτήσεις και αυτό το ξέρεις καλά. Όταν όμως οι απαιτήσεις τραβούν βίαια την προσοχή σου, τείνεις να ξεχνάς τον αρχικό σου σκοπό όπου είναι η απλότητα της οποιαδήποτε διαδικασίας.

Προσωπικά, έχω εντοπίσει πως η απλότητα στην δουλειά μου και κατ’ επέκταση στην ζωή μου εξαλείφονται σε δύο συγκεκριμένες στιγμές. Η πρώτη είναι όταν βρίσκομαι στο ξεκίνημα και η δεύτερη φάση όταν τα πακέτα επιτυχίας αυξάνονται.

Στο ξεκίνημα βιώνω τελειομανία. Θέλω τα πάντα να γίνουν άψογα και από την πρώτη προσπάθεια θέλω το τελικό αποτέλεσμα να είναι ακριβώς όπως το φαντάστηκα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να αγνοώ το τίμημα που χρειάζεται για να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα και πόσο χρόνο θα χρειαστεί για να δω την φαντασία μου να παίρνει μορφή.

Τεράστιο λάθος. Το όραμα έχει τεράστια απόσταση από τις πρακτικές δυναμικές που χρειάζονται ώστε να το πραγματοποιήσουν. Με τον καιρό βέβαια μαθαίνεις. Η ζωή έχει την τάση να σου στέλνει στην επιφάνεια ότι σου αξίζει πραγματικά και εσύ σαν ψαράς να πρέπει να αποφασίσεις τι ποσότητα ψαριών χωρούν στα δίκτυα σου. Και αυτό δεν μπορείς να το μάθεις αν δεν βγεις στ’ ανοιχτά.

Για να ξεπερνώ τα αρχικά προβλήματα που μου εισάγει η πρώτη φάση, έχω τέσσερις πυλώνες σκέψης:

  1. Ξεκίνα γρήγορα.
  2. Θα κάνεις πολλά λάθη.
  3. Δεν θα είναι τέλειο από την αρχή.
  4. Τα πρώτα αποτελέσματα δεν αντιπροσωπεύουν τις ικανότητες σου.

Ειδικά στο ξεκίνημα οποιασδήποτε προσπάθειας, αντί να προσπαθώ να αυτοματοποιήσω την επιτυχία, η οποία με τα χρόνια έχω αποδεχτεί πως δεν πρόκειται να συμβεί επειδή τίποτα στην ζωή δεν είναι δεδομένο, προσπαθώ να αυτοματοποιήσω την απλότητα στις κινήσεις μου.

Σημείωση πρώτη: Οι τέσσερις πυλώνες μου πήραν σχεδόν μια ζωή για να τους εφαρμόσω και το στήσιμο τριών Εταιριών. Επιτυχία δεν είναι μόνο να έχεις αύξηση εσόδων ανά μήνα σε κάθε Εταιρία όσο η απλότητα για το ποιος είναι ο αποτελεσματικότερος ρόλος που έχεις σε αυτές.

Σημείωση δεύτερη: Η δύναμη που έχει η απλότητα μου φανερώθηκε ξεκάθαρα όταν συνειδητοποίησα την πλήρη αναποτελεσματικότητα μου στα Διοικητικά Συμβούλια των Εταιριών. Όταν αφιερώνεις περισσότερο χρόνο για να καταγράφεις προβλήματα και όχι λύσεις τότε φιλοσοφείς την βλακεία!

Η δεύτερη φάση είναι και η μεγαλύτερη παγίδα. Σε αυτό το σημείο η επιτυχία αρχίζει να αυξάνεται και σε απορροφά τόσο πολύ που το μόνο που σκέφτεσαι είναι το πώς θα την αυξήσεις. Προφανώς και έχει να κάνει με ανασφάλεια. Ουσιαστικά δεν προσπαθείς να συντηρήσεις πετυχημένες προσπάθειες του παρελθόντος όσο να μειώσεις τα πιθανά ρίσκα. Γίνεσαι συντηρητικός και καταλήγεις να φοβάσαι και την σκιά σου.

Ο βασικός στόχος σε αυτό το σημείο είναι το πώς θα διατηρήσεις την επιτυχία. Η διατήρηση της από μόνη της προσφέρει απλότητα γιατί σου απλώνει μπροστά στα μάτια σου τις λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά. Μόνο όταν καταλάβεις τον κώδικα συντήρησης είσαι έτοιμος γι’ ανάπτυξη. Η σωστή συντήρηση της επιτυχίας σου αποκαλύπτει τις δυνάμεις και τις αδυναμίες σου.

Είναι το ίδιο που συμβαίνει σε μια ντουλάπα με ρούχα. Αντί να κοιτάς πόσο έχει γεμίσει από άχρηστα ρούχα σκέφτεσαι ποια θα είναι η επόμενη αγορά. Πρώτα ξεκαθαρίζεις τι χρειάζεσαι και τι όχι και μετά κάνεις νέες εισαγωγές.

Εντοπίζοντας την Διαδικασία της Απλότητας

Η απλότητα στην καθημερινότητα σου βρίσκεται στις απαντήσεις τριών ερωτήσεων:

  1. Τι με παθιάζει περισσότερο;
  2. Ποιες καταστάσεις εκφράζουν καλύτερα το ταλέντο μου;
  3. Τι έχω περισσότερο ανάγκη;

Η αλήθεια είναι πως η απλότητα δημιουργείται όταν εκθέτεις τον εαυτό σου σε ένα συγκεκριμένο είδος multitasking. Δηλαδή κάνεις πολλά αλλά σημαντικά. Επειδή στην αρχή είναι όλα σημαντικά, η προσπάθεια να τα κάνεις όλα σου προσφέρει κέρδος επειδή κατανοείς καλύτερα το πώς διαχειρίζεσαι τον χρόνο σου όταν αυτός είναι απών. Από το χάος προκύπτει τάξη και αυτός είναι ο σκοπός.

Με αυτή την προσέγγιση έχεις την δυνατότητα να κερδίζεις την σοφία που προσφέρει ο χρόνος που έχει την τάση να φωτίζει τι είναι πιο σημαντικό για την καθημερινότητα μας και συνολικότερα για την ζωή μας.

Αν μπορούσες να κάνεις οτιδήποτε θέλεις ώστε να αυξήσεις την απλότητα στην ζωή σου ποιες δραστηριότητες θα εισήγαγες στην ζωή σου και ποιες θα αφαιρούσες;

Οι σημαντικότερες αλλαγές στην ζωή μας έρχονται όταν αποφασίζουμε να σκεφτούμε χωρίς περιορισμούς.

 

Χρήστος Παπανίκας