Home Blog Emotional mastery Μοναξιά – Την επέλεξες ή σε επέλεξε;

Μοναξιά – Την επέλεξες ή σε επέλεξε;

Πως βγαίνεις από αυτή την κατάσταση;

Μία από τις μεγαλύτερες ανάγκες του ανθρώπου είναι αυτή της συνύπαρξης με άλλους ανθρώπους.

Η ανάγκη μας να ανήκουμε κάπου, καλύπτει ένα από τα μεγαλύτερα ένστικτά μας. Δεκάδες ή ακόμη κι εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια τώρα, η επιβίωση μας εξασφαλίζεται καλύτερα μέσα στην προστασία μίας ομάδας παρά μόνοι μας.

Μία ομάδα φροντίζει για την προστασία μας. Μειώνει τον κίνδυνο από εξωγενείς παράγοντες και εξασφαλίζει την μακροζωία μας. Γιατί να μην θες να ανήκεις κάπου, λοιπόν;

Με την πάροδο των χρόνων, η ανάγκη να ανήκουμε κάπου έγινε κάτι παραπάνω. Καθώς ο άνθρωπός είναι κοινωνικό ον, η ομάδα καλύπτει περισσότερες ανάγκες καθώς ενισχύει την κοινωνικότητα μας. Έτσι, εξασφαλίζει την σωματική και πνευματική επιβίωση μας. Κρατάει ζωντανό το σώμα αλλά και το πνεύμα μας. Είναι τέτοια η ανάγκη μας να ανήκουμε κάπου, που μας οδηγεί να υιοθετήσουμε στοιχεία από την συμπεριφορά άλλων για να το πετύχουμε.

Η προστασία που μας προσφέρει είναι τέτοια που μας οδηγεί από μικρή ηλικία να οργανωθούμε σε αγέλες.

Όσο μικρότεροι είμαστε λοιπόν, τόσο ευκολότερο είναι να κοινωνικοποιηθούμε και να ενταχθούμε σε μία ομάδα.

Τα παιδιά δεν δυσκολεύονται καθόλου να γνωρίσουν νέο κόσμο και να οργανωθούν σε ομάδες. Δεν θα τα δυσκολέψει τίποτα και θα ξεπεράσουν ακόμη και τα πιο δύσκολα εμπόδια για να κοινωνικοποιηθούν.

Θυμάμαι, στην ηλικία των εφτά χρόνων, είχα γνωρίσει δύο παιδιά από την Αυστρία και παρόλο που δεν μιλούσε κανείς τη γλώσσα του άλλου, δεν μας εμπόδισε ποτέ στο παιχνίδι, για πάνω από δεκαπέντε ημέρες.

Αυτό συμβαίνει γιατί το ένστικτο της επιβίωσης είναι έντονο από πολύ μικρή ηλικία και γιατί τα παιδιά προσεγγίζουν τον κόσμο με μία απαράμιλλη αγνότητα και καθαρότητα μυαλού. Πότε αρχίζουμε να χάνουμε αυτά τα στοιχεία λοιπόν; Τα χάνουμε πραγματικά ή κάτι άλλο συντελεί στην απόφαση μας να αποστασιοποιηθούμε από τους άλλους ανθρώπους και να καταλήξουμε μόνοι; Είναι όντως επιλογή η μοναξιά ή απλά μία κατάσταση στην οποία οδηγούμαστε χωρίς να το καταλάβουμε;

 

Ποιο λόγοι μας οδηγούν στη μοναξιά;

Υπάρχουν υπερβολικά πολλοί λόγοι που μπορεί να οδηγήσουν ένα άτομο στο να διαλέξει την απομόνωση. Αν τους βάζαμε σε μεγάλες κατηγορίες αυτές θα ήταν οι παρακάτω.

 

Μοναξιά λόγω συνθηκών

Οι περισσότεροι οδηγούμαστε στη μοναξιά λόγω εξωγενών παραγόντων. Συνήθως βιώνουμε μεγάλες απογοητεύσεις από τους γύρω μας, οι οποίες συγκεντρωτικά, μας οδηγούν στο να αποστασιοποιηθούμε από τους συνανθρώπους μας για να προστατέψουμε τον εαυτό μας. Είτε έχει να κάνει με κοινωνικές σχέσεις, είτε με συντρόφους, η κάθε αποτυχημένη μας επαφή, μας τρομάζει και δυσκολεύει τις επόμενες επαφές μας.

Έτσι απομονωνόμαστε γιατί θεωρούμε ότι αυτό θα μας προστατέψει και θα περιορίσει τις μετέπειτα απογοητεύσεις. Ισχύει όμως αυτό ή είναι απλά μία αυταπάτη;

Κατ'επιλογή ή όχι;

Κατ’επιλογή ή όχι;

 

Μοναξιά κατ’ επιλογή

Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν λιγότερα άτομα καθώς η επιλογή της μοναξιάς μπορεί να πάει ενάντια σε βασικά μας ένστικτα οπότε είναι πιο δύσκολο να την επιλέξουμε. Με την πάροδο των χρόνων και την πνευματική μας ανάπτυξη, πολλοί από εμάς δυσκολευόμαστε να καλλιεργήσουμε και να αναπτύξουμε κοινωνικές επαφές γιατί αποστασιοποιούμαστε πνευματικά. Βρίσκουμε δύσκολες τις κοινωνικές επαφές και τελικά επιλέγουμε την απομόνωση και τη μοναξιά γιατί θεωρούμε ότι οι υπόλοιποι δεν μας καταλαβαίνουν. Γι’ αυτό το λόγο σηκώνουμε τοίχους για να προστατέψουμε τον εαυτό μας.

 

Μοναξιά από κεκτημένη ταχύτητα

Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν άτομα τα οποία δεν επέλεξαν την απομόνωση (τουλάχιστον επιφανειακά), απλά τους προέκυψε λόγω διάφορων συνθηκών. Γονείς, που λόγω υποχρεώσεων απομακρύνθηκαν από συγγενείς και φίλους ή άτομα τα οποία λόγω δουλειάς ή σχέσεις κλείστηκαν στον εαυτό τους.

 

Πότε συνειδητοποιούμε το πρόβλημα;

Άσχετα με την κατηγορία που ενδεχομένως να ανήκει κάποιος, κάποια στιγμή στη ζωή μας συνειδητοποιούμε ότι είμαστε μόνοι μας και ότι αυτή η μοναξιά περισσότερο μας κοστίζει παρά μας προσφέρει κάτι.

Τι κάνουμε όταν δεν υπάρχει κανείς γύρω μας; Πως αναπληρώνουμε το κενό; Μπορούμε να βρούμε κουράγιο να ανοιχτούμε σε νέους ανθρώπους όταν έχουμε ξεχάσει για πολλά χρόνια το πώς γίνεται;

Είτε γιατί τα παιδιά μας μεγάλωσαν και έφυγαν από το σπίτι, είτε γιατί δεν υπάρχει πλέον σύντροφος να μας καλύπτει την ανάγκη της επικοινωνίας, φτάνουμε σε κάποια ηλικία που συνειδητοποιούμε ότι είμαστε μόνοι μας, χωρίς έναν άνθρωπο να ανταλλάξουμε μία κουβέντα.

Υπάρχει λόγος να μείνεις μόνος;

Υπάρχει λόγος να μείνεις μόνος;

Όσο κι αν σου φαίνεται δύσκολο ή ακατόρθωτο, είναι στο χέρι μας να βάλουμε ξανά ανθρώπους στη ζωή μας. Όσο κι αν έχουμε ξεχάσει το πώς να το κάνουμε, οι τρόποι εξακολουθούν να είναι οι ίδιοι.

Αρχικά χρειάζεται να βγεις από το σπίτι. Η κοινωνικοποίηση είναι μία διαδικασία που δεν γίνεται μέσα σε τέσσερεις τοίχους.

Ασχολήσου με πράγματα που σε ενδιαφέρουν. Εκεί θα γνωρίσεις άτομα με κοινά ενδιαφέροντα που θα έχεις να μοιραστείς κάτι μαζί τους, σε ένα σχετικά ασφαλές περιβάλλον.

Κάνε το πρώτο βήμα εσύ. Δεν είσαι ο μόνος που σκέφτεται περιοριστικά και φοβάται την κοινωνικοποίηση. Και οι τριγύρω σου σκέφτονται το ίδιο, οπότε απλά κάνε το πρώτο μικρό βήμα. Άσε λίγο ανοιχτή την πόρτα και οι άλλοι θα κάνουν τα υπόλοιπα.

Το μόνο που χρειάζεται είναι λίγο πίστη.

Αν πιστεύεις ότι χρειάζεσαι υποστήριξή, μην διστάσεις καθόλου. Επικοινώνησε μαζί μας.

 

Ο Βασίλης Καραγιαννόπουλος δραστηριοποιείται σε μεγάλο τηλεπικοινωνιακό πάροχο για πάνω από μία δεκαετία. Με επαγγελματική πορεία σε Πωλήσεις, Τηλε-πωλήσεις, Υποστήριξη B2B Πελατών (Business & Corporate) και Εκπαιδεύσεις Προσωπικού, έχει μία σφαιρική άποψη για ότι αφορά τη διαχείριση πελατών και δύσκολων καταστάσεων.Έχει σπουδάσει Δημόσιες σχέσεις και Εταιρική Επικοινωνία στο University of Indianapolis και έχει στο ενεργητικό του δεκάδες πιστοποιήσεις σεμιναρίων σε θέματα Soft Skills, Διαχείρισης Δυσαρεστημένων Πελατών, Social Media Handling and Advertisement, Efficient Sales και άλλα. Ταξιδεύοντας σε διάφορες πόλεις ανά τον κόσμο, παρατήρησε ότι η εκάστοτε τοπική κοινωνία έχει τις δικές τις δυναμικές και το δικό της «Χαρακτήρα». Αυτό, καθώς και το πάθος του για τις Διαπροσωπικές Σχέσεις και τις Κοινωνικές Δυναμικές, τον οδήγησε και στην πιστοποίηση ως NLP Coach υπό την αιγίδα του ABNLP. Ειδικεύεται σε θέματα Crowd Handling, Body Language και Soft Skills.